Tutinameden Masallar Kapıcı Kedi

Derler ki eski zamanların birinde Hindistan’da bir kuş bahçesi vardı. Bahçe türlü çiçeklerle, eşi benzeri görülmemiş ağaçlarla bezeli idi. Ne kadar kuş cinsi varsa bu bahçeyi kendilerine yurt edinmiş ağaçların dallarında yuvalanmışlardı. Seher vaktinde tatlı nağmelerle öter, bahçeyi şenlendirirlerdi. Birçok yabani hayvan, bahçenin güzelliğini görünce ormanı terk ettiler. Gelip bu güzel bahçeyi mekân tuttular. Aradıkları her şey fazlasıyla bahçede mevcuttu. Geyikler, karacalar, yaban keçileri, için bol bol taze ot cardı. Aslanlar, kaplanlar, kurtlar içinse her daim taze et bulmak mümkündü. Aslanın biri geçliğine ve kuvvetine güvenerek bahçenin hayvanlarına kral oldu. Astığı, astık; kestiği, kestik bir yönetim başlattı. Onu korkusundan bütün hayvanlar bir köşeye sindiler. Küçük hayvanlar ise göze görünmemeyi uygun bulup köşe bucak kaçtılar. Ormanda tek mutlu olan, ağaçların yüksek dallarına tüneyen kuşlar ile kurnaz kurttu. Çünkü kurt kendini aslana sevdirmiş, onun veziri olmuştu. Yıllarca aslan esti savurdu. Hiç ihtiyarlamam sanıyordu. Yıllar su gibi akıp gitti. Her giden yıl aslandan da bir şeyler alıp götürdü. Gün oldu, devran döndü. Aslan kocadı. Ağzında dişler sallanmaya, dizleri titremeye başladı. Gören gözleri görmez, işiten kulakları duymaz oldu. Gezmeye dahi mecali1 kalmamıştı.

ISBN

978-625-411-218-8

Sayfa Sayısı

50

Yayınlanma Tarihi

2011