Osmanlıda Vakıf Medeniyeti

Ziya Kazıcı Kayıhan Yayınları ÇEVRİMİÇİ OKUMAK İÇİN GİRİŞ YAPIN
Hakkında

slâm’ın, yardımlaşma ile ilgili emir ve prensiplerinden doğmuş olan vakıf, asırlarca insanlığa hizmet etmiş dinî, hukukî ve sosyal bir müessesedir. İhtiyaç içinde bulunanlara yardım etmek gibi yüksek ve insanî bir düşüncenin ürünü olan bu müessesenin temeli, Kur’ân ve Sünnet’e dayanmaktadır. Toplumun, daha sağlıklı ve huzurlu bir şekilde yaşamasını temin gayesiyle, insanlara yardım prensibini kanun haline getiren İslâm, maddî imkân sâhibi olanların bu prensibe riayet etmelerini istemektedir. Gerek Kur’ân-ı Kerîm’in âyetlerinde, gerekse Hz. Peygamber’in Sünneti’nde konu ile ilgili i pek çok emir bulunmaktadır. Tarihimizdeki etki, çeşitlilik ve hizmetleri, günümüz insanını hayretler içinde bırakan vakıflarımız, dönemin toplumsal kalkınması, huzur ve barışın sağlanmasında, büyük rol oynuyorlardı. İlkinin, Medine’de kurulmasından kısa bir müddet sonra, başta hükümdar ve aileleri olmak üzere pek çok Müslüman’ın, Hz. Peygamber’den, “Sadaka-i Câriye” ile ilgili nakledilen hadiste belirtilen müjdeye nail olmak için maddî imkânlarını, başkaları için kullanma gayretine düştüğü görülür. İslâm ve özellikle Osmanlı dünyasında, asırları aşan uzun tarihî seyri içinde, döneminde bilinen hemen her sahaya el atmış olan vakıfların, ortaya koyup meydana getirdiği eser ve tesisler, bir hayli fazladır. Bu eserlerin bir kısmı, günümüzde bile varlıklarını devam ettirmektedirler. Eski medeniyetimiz ile Müslüman-Türk hayırseverliğinin tarihî şâhidi olarak Osmanlı coğrafyasını bir uçtan öbür uca doldurup süsleyen bu vakıf eserleri, ülkenin îmân, irfan, ümran, sosyal ve ekonomik hayatının gelişmesi için büyük hizmetler vermişlerdi. Ülke insanına ve hatta yabancılara bile hizmet sunan bu tesisler, maddî yönden toprağın üstünü, mânevî yönden de toplumun iç dünyasını kaplamışlardı.

ISBN
978-625-7444-06-4
Sayfa Sayısı
122
Yayınlanma Tarihi
2020