Beyânî Tezkiresi (Tezkiretü’ş-şu’arâ)

XVI. yüzyılın en son tezkiresi Beyânî Tezkiresi’dir. Beyânî’yi edebiyat dünyasında unutulmaktan kurtaran bu eser, 1597-98 yılında tamamlanmış ve özel bir adı olmadığı için yazarının adıyla veya Tezkiretü’ş-şu’arâ olarak anılmaktadır. Tezkire, bir mukaddime ve iki bölüm halinde düzenlenmiştir. Beyânî, eserinin “Mukaddime” kısmında şiir ve şair hakkında bilgi verirken Farsça ve Arapça birçok tezkirenin yazıldığını; Anadolu sahasında Latîfî, Âşık Çelebi ve Kınalızâde Hasan Çelebi Tezkireleri’nin halk arasında beğenildiğini; Hasan Çelebi Tezkiresi’ni de bir dostundan ödünç alarak fazla zamanı olmadığı için özetleyerek ünlü şairleri seçtiğini belirtmiştir. Tezkire’nin birinci bölümünde beş padişah [Fatih Sultan Mehmed (Avnî), Sultan Bâyezîd (Adlî), Yavuz Sultan Selîm (Selîmî), Kanuni Sultan Süleymân (Muhibbî), Sultan II. Selîm (Selîmî)] ve dört şehzade [Şehzade Cem, Şehzade Mustafa (Muhlisî), Şehzade Bâyezîd, Şehzade Murâd]; ikinci bölümünde de XV. ve XVI. yüzyılda yaşamış 368 şair biyografisi yer almaktadır. Eserin şairlere ayrılan kısmı Ahmed Paşa ile başlayıp Yûsuf ile bitmektedir. Tezkire’de padişah ve şehzadelerle birlikte toplam 377 şair bulunmaktadır. Beyânî Tezkiresi, Kınalızâde Hasan Çelebi Tezkiresi’nin özeti mahiyetindedir. Beyânî, Hasan Çelebi Tezkiresi’nde olmayan beş şairi (Hakanî, Hâletî, Hızrî, Mu’îdî, Meylî) Tezkire’sine ilave etmiştir .

ISBN

978-975-17-3440-2

Sayfa Sayısı

235

Yayınlanma Tarihi

2017